పుట:గోపీనాథరామాయణము2.pdf/561

ఉ.⁠

దానికి నించు కైన మదిఁ దల్లడ మందక వాయునందనుం డానిశితాంబకంబుల రయంబునఁ దట్టుచు దిట్ట యై మది న్వాని వధింపఁ బూని దవవహ్నివిధంబున నుగ్రమూర్తియై మానుగఁ గాలవారిదముమాడ్కి దిశ ల్పగులంగ నార్చుచున్.

⁠ 989

ఉ.⁠

మేదిని కంప మొంద నరిమీఁదికి నుద్దతి డాసినప్పు డా మేదుర మైనవాయుసుతుమేను జగంబులు గ్రుంగునప్పు డి మ్మేదిని నేర్చుపావకుని మేనితెఱంగునఁ జూడ నొప్పెఁ గ్ర వ్యాదుల కెల్ల డెందముల నద్భుతము న్భయ మంకురింపఁగన్.

⁠ 990

వ.⁠

ఇట్లు ప్రవర్ధమానశరీరుండును నిజప్రతాపదుర్నిరీక్షుండునై యమ్మరున్నందనుం డమందవేగంబున నొక్కమహనీయపర్వత శిఖరం బుత్పాటించి తెచ్చి పురం దరుండు కులిశంబుచేత నముచింబోలె నిద్ధరాధరశృంగంబుచేత వీనిం బరిమా ర్చెదఁ గాక యని నిశ్చయించి ప్రళయకాలధారాధరంబుకరణి మహా నాదంబుఁ జేయుచు నమ్మహాశిఖరంబు దక్షిణకరంబునం బట్టి యెత్తి బాహు బలంబుకొలంది బహువారంబు లంబరంబునం ద్రిప్పి దానవునిమీఁద వైవం గడంగునంతలోన నయ్యకంపనుండు తత్ప్రకారంబు విలోకించి దూరంబున నుండి రయంబున నర్ధచంద్రబాణంబుల నప్పర్వతాగ్రంబు విదళించిన నది రాక్ష ససాయకవిదారితం బై దంభోళిధారాదారితం బైనకరణి సహస్రప్రకారంబుల వ్రయ్యలై గగనంబున నుండి పుడమిం బడియె నిట్లు పర్వతాగ్రంబు వికీర్ణంబై పడినం జూచి హనుమంతుఁడు రోషదర్పాన్వితుండై.

⁠ 991

ఉ.⁠

ఏమిర వీనిచేతిబలు వే నలవీరవరేణ్యుఁ డైన శ్రీ రామునిబంట నై విమతరాక్షసుఁ జంపక పోవనిత్తునే పామును దార్క్ష్యవల్లభుఁడు పట్టి వధించినమాడ్కి వీని సం గ్రామమున న్వధించి రఘురామునకు న్విజయం బొసంగెదన్.

⁠ 992

క.⁠

అని నిశ్చయించి మారుతి, కనుఁగొనల నితాంతరక్తకాంతులు నిగుడ న్వినుతగిరిమాడ్కి నొప్పెడు, ఘనవృక్షం బొకటి గాంచి కడువేగమునన్.

⁠ 993

శా.⁠

శాఖామూలయుతంబుగాఁ బెఱికి చంచత్ప్రీతిఁ గీలాలభృ ద్రేఖ ల్విచ్చి మెలంగి పాఱ వినువీథి న్సారెకుం ద్రిప్పుచున్ లేఖు ల్మెచ్చఁగ నూరువేగమున క్షోణీజంబులం గూల్చుచున్ నాఖండద్యుతి యై పదాభిహతి జన్యస్థాన మల్లాడఁగన్.

⁠ 994

మ.⁠

కరులం గూల్చుచు ఘోటకవ్రజములన్ ఖండించుచు న్వీఁకతో నరదంబు ల్పొడి సేయుచు న్వినుతదైత్యశ్రేణులం ద్రుంచుచుం గర ముద్వృత్తి భుజప్రతాప మడరం గల్పాంతకాలాకృతిన్ హరివీరుండు చరించె జన్యవిజయవ్యాపారధౌరేయుఁ డై.

⁠ 995

శా.⁠

ఈరీతిం బటుదర్ప మేర్పడ వడిన్ హింసించుచుం గ్రుద్ధుఁ డై

⁠