పుట:గోపీనాథరామాయణము2.pdf/559

⁠

చూర్ణమిశ్రిత యై విలూనరథరథాంగయుగధ్వజపతాకాలంకృత యై రొంపి గొని కాలిడరాక ఘోరప్రకారంబునం జూడ నొప్పె నప్పుడు.

⁠ 978

మ.⁠

అరదంబు ల్పఱపించి నిష్ఠురధనుర్జ్యానిస్వనంబు ల్నిరం తరభంగి న్వడి మ్రోయ దారుణఫణీంద్రక్రూరనారాచము ల్తరు చారం బరఁగించి దైత్యరథికు ల్తండోపతండంబుగా హరిసేన న్సమయింపఁ జొచ్చి రతిశౌర్యస్ఫూర్తి శోభిల్లఁగన్.

⁠ 979

ఉ.⁠

ఱెక్కలు గల్గుశైలములరీతిఁ జెలంగుమదావళంబుల న్మిక్కిలి గిన్క డీకొలిపి మిన్నక యంకుశతోమరంబుల న్రక్కసు లుక్కు మీఱి కఠినంబుగ నార్చుచుఁ గీశసేనలన్ లెక్కకు మీఱ నొక్కమొగి లేచి వధింపఁ దొడంగి రయ్యెడన్.

⁠ 980

ఉ.⁠

వాయుజవంబులం బొలుచు వాజులఁ బై దుమికించి యాశ్వికుల్ పాయక వాసవాయుధనిభస్ఫుటశాతధగద్ధగాయమా నాయతతీక్ష్ణఖడ్గముల హాలికు లుగ్రవనంబులట్లు లీ లాయుతు లై వళీముఖబలంబులఁ ద్రుంపఁ దొడంగి రుద్ధతిన్.

⁠ 981

ఉ.⁠

గుంపులు గట్టి రాక్షసులు ఘోరభుజాబలగర్వ మేర్పడం దెంపరు లై వడిం గదిసి దీఱనియల్క ఘనాయుధంబుల న్సొంపుగ వేయుచుం బొడుచుచు న్వెసఁ దట్టుచుఁ గీశసేనలం జంపఁ దొడంగి రుద్ధతిఁ బ్రచండగతిం బటుసాహసంబునన్.

⁠ 982

చ.⁠

దనుజచమూవిభుండు ధృతదర్పుఁ డకంపనుఁ డాత్మసేనలం గనుఁగొని తత్ప్రతాపము మనంబున మెచ్చుచు మేలిమాటలన్ దనుపుచుఁ దేరు వానరకదంబముపైఁ బఱపించి వజ్రివ జ్రనిభశిలీముఖంబుల దురంబునఁ ద్రుంపఁగ సాగె నయ్యెడన్.

⁠ 983

వ.⁠

ఇట్లు ప్రచండభంగి విజృంభించిన నయ్యకంపనభుజాపరిపాలితు లైనరాక్షసుల కోలల కోర్వక వానరబలంబులం గల మేటిమగ లెల్లం దొలంగి పాఱిన నత్తెఱం గాలోకించి కుముదుండును నలుండును మైందుండును ద్రేతాగ్నులుం బోలెఁ దేజరిల్లుచు బరవసంబుఁ జేసి వానరబలంబులం బురికొల్పి సంక్రుద్ధు లై తీవ్రం బగువేగం బంగీకరించి మహావృక్షంబు లంసభాగంబుల నలవరించి కాల దండధరు లైనశమనులకైవడి భయంకరాకారులై రాక్షసచమూముఖంబున దారుణప్రకారంబునఁ గదనంబు గావింపం దొడంగిన వారలప్రాపున నిశ్శంకు లై వనచరు లందఱు సూరెలం బన్ని పరాక్రమించి శైలశిఖరంబులు వైచి రథికసారథిరథ్యకేతుసహితంబుగా నరదంబులు పఱియలువాపుచు వారణప్ర మాణమహోపలంబులు పరఁగించి తోమరాంకుశయంతృసమేతంబుగా మత్త మాతంగంబుల విదళించుచు మహోన్నతసాలతాలంబుల నారోహకసమన్వితం బుగా నశ్వంబుల నుగ్గునూచంబు సేయుచు నఖదంతకరపాదముష్టిప్రహారంబుల

⁠