| |
నగునతికాయుండు సీతాపహరణదోషదూషితుం డైనదోషాచరవల్లభుం జూచి
నీతిభూషణభాషణంబున ని ట్లనియె.
| 583
|
అతికాయుఁడు రావణునకు హిత ముపదేశించుట
| సీ. |
అసురనాయక విను హరధనుర్దళనంబు పరశురామునిగర్వభంజనంబు
తాటకాహరణంబు తాటకేయవధంబు ఖరదూషణాదికఖండనంబు
మఱియు విరాధునిమరణంబును గబంధనిధనంబు వానరనేతచావు
వారిధిపై సేతుబంధంబు దానవభీకరలంకాప్రవేశనంబు
|
|
| తే. |
నివి సమస్తంబు మనములో నెంచి చూడ
మనుజమాత్రున కయ్యెడిపనులు గావు
రాక్షసారాతి యగుహరి రాముఁ డగుచు
నిను వధింపంగ జనియించె నని తలంతు.
| 585
|
| క. |
జనకజ కేవల మనుజం, గన యని వంచించి కన్ను గానక యిటకుం
గొని తెచ్చితి వమ్మానిని, మనపాలిటిమృత్యు వనుచు మదిని దలంతున్.
| 586
|
| క. |
వీరాగ్రేసరుఁ డగురఘు, వీరునితో నీతి మాలి వీఱిఁడి వై ని
ష్కారణముగ నీ వీక్రియ, వైరముఁ గొంటి విక్ర మేలు వచ్చున నీకున్.
| 587
|
| క. |
పరసతులపొందు గోరుట, నరక మపయశంబు వంశనాశన మనుచుం
బరమనయజ్ఞుండవు సు, స్థిరధర్ముఁడ వైన నీకుఁ జెప్పఁగ వలెనే.
| 588
|
| క. |
దనుజేంద్ర సీత నిచటికిఁ, గొని తెచ్చిననాఁట నుండి ఘోరము లగుచున్
మనవీట దుర్నిమిత్తము, లనేకములు తోఁచుచున్న వద్భుతభంగిన్.
| 589
|
| క. |
కావున జానకి నిప్పుడు, భూవల్లభునకు నొసంగి పొలుపుగఁ బురమున్
దేవారుల నైశ్వర్యము, వావిరి రక్షించుకొనుము వాసవవైరీ.
| 590
|
| తే. |
రాముఁ డఖిలలోకైకశరణ్యుఁ డతని, శరణ మొందిన నపరాధశతము నైన
సైఁచి రక్షించు నతనికి జనకపుత్రి, నిచ్చి వేఁడుము విడువు మీమచ్చరంబు.
| 591
|
| వ. |
అని యిట్లు బహుప్రకారంబుల న్యాయానుకూలంబుగాఁ బ్రబోధించిన నద్ద
శాననుండు కాలవశంగతుండై వారలపలుకుల నాదరింపక క్రోధపరివృత్తలోచ
నుం డై మాల్యవంతున కి ట్లనియె.
| 592
|
రావణుఁడు మాల్యవంతుని దూఱుట
| క. |
పరపక్షగతుఁడ వై నీ, వరయఁగ నతిహితునిభంగి నహితవచనముం
గఱపెద విది నాచిత్తము, సొర దింత వివేక మెపుడు చొప్పడె నీకున్.
| 593
|
| చ. |
జనకనిరస్తునిం గృపణుసత్త్వవిహీనుని వానరాశ్రయున్
మనుజుని రాము నొక్కని సమర్ధునిఁగా వినుతించుచుం గరం
బనిమిషలోకకంటకుఁడ నై రజనీచరలోకభర్త నై
ఘనతఁ జెలంగున న్నొకజఘన్యునిఁగా వచియించి దేలకో.
| 594
|
