Jump to content

పుట:గోపీనాథరామాయణము2.pdf/488

వికీసోర్స్ నుండి
ఈ పుట అచ్చుదిద్దబడ్డది


క.⁠

పతి మృతిఁ బొందిన పిమ్మట, బ్రతుకంగా రాదు సతికి బ్రతికినచోఁ ద
త్సతికంటె మరణ మొందిన, పతియె సుఖాత్ముండు సాధ్వి బ్రతు కధమ మగున్.

⁠ 507


ఆ.⁠

అధిప నన్నుఁ గాన నరుదెంచి నాకొఱ, కసురవిభునిచేత హతుఁడ వైతి
సాంద్రదుఃఖశోకసంతప్త నైననా, కింతకంటె మరణ మింపు గాదె.

⁠ 508


క.⁠

మొదటఁ బతిమరణ మింతికి, హృదయేశ్వర దుశ్చరిత్ర హేతుక మని చె
ప్పుదు రుపచారము లేకయె, యదయత నీ వెట్లు మృతుఁడవైతివొ యిచటన్.

⁠ 509


తే.⁠

అధిప నీ విట్లు నిహతుండ నగుచు నుండ
జాతవాత్సల్య యైనకౌసల్యసుతుఁడ
వైననీచేత హతవత్స యైనమొదవు
వడువున విత్సగాఁ జేయఁబడియె నేఁడు.

⁠ 510


తే.⁠

అరయ నెవ్వారిచేత దీర్ఘాయు వమిత
తేజ మది నీకు మును సమాదిష్ట మయ్యె
నట్టిదైవచింతకులవా క్కనృత మయ్యె
నధిప స్వల్పాయు వైతివే యకట నేఁడు.

⁠ 511


మ.⁠

క్షితిలో దుర్వ్యసనంబుల న్వెసఁ దొలంగింప న్సమర్థుండ వై
సతతంబు న్విజితారి వై వినయశాస్త్రజ్ఞుండ వై నిశ్చల
వ్రతనిష్ఠాఖని వై వెలుంగుసుగుణవ్రాతాబ్ధికి న్నీకు దు
ష్కృతికిం బోలె నకాలమృత్యు వెటు గల్గె న్నేఁడు ప్రాణేశ్వరా.

⁠ 512


వ.⁠

దేవా భూతంబులకుఁ బ్రభవం బైనయీకాలం బకాలంబున నిన్ను మృతుం
గావించె నక్కారణంబున ద్వద్విషయంబునందు భవిష్యదరజ్ఞానవంతు లగు
దైవచింతకులప్రజ్ఞ నశించెఁ గావలయు నీవు వ్యసనంబులఁ దొలంగం ద్రోయుట
యందు మిక్కిలి కుశలుండ వట్టియుపాయజ్ఞుండవు నయశాస్త్రవిశారదుండ
వైననీ వచింతితం బైనమృత్యువు నెట్టు లొందితివి మన్నిమి త్తంబున నతినృశం
సయు రౌద్రయు నైనకాళరాత్రిచేతఁ బరిష్వజింపం బడి యిట్లు బలాత్కారం
బునఁ బరిహృతుండ వైతివె యని పలికి వెండియు ని ట్లనియె.

⁠ 513


తే.⁠

అనఘచరిత తపస్విని యైననన్ను, విడిచి మిక్కిలి ప్రియ యైనవెలఁదినట్లు
గహ్వరిని బాహుయుగమునఁ గౌఁగిలించి, గాఢసుప్తి వహించితె కాంత నేఁడు.

⁠ 514


క.⁠

అకటా యీకాంచనకా, ర్ముకమును సతతంబు గంధపుష్పంబులచే
నకలుషమతిఁ బూజింపుదు, వికలత్వము నొందె నేఁడు విధిబలహతమై.

⁠ 515


వ.⁠

మహాత్మా సర్వపితృసహితుం డై యున్నతండ్రి యగుదశరథునితోఁ గూడ
స్వర్గంబునకుఁ జని యందు నక్షత్రభూతుండవై విమానంబుననుండి పుణ్యకర్మ
లగువారలకుఁ గాంక్షణీయంబును బుణ్యంబు నగునిక్ష్వాకువంశంబును విలో
కించుచున్నవాఁడవే యని పలికి వెండియు ని ట్లనియె.

⁠ 516