| క. |
అని పలికి రాక్షసేంద్రుఁడు, జనకజ వినుచుండ నొక్కసమదనిశాటిం
గనుఁగొని యిట్లని పలికెను, ఘనాఘననినాదసదృశకంఠధ్వనితోన్.
| 500
|
| క. |
దురమున నుండి రఘూత్తము, శిర మెవ్వాఁడు గొని తెచ్చెఁ జెచ్చెర వానిన్
సురరిపు విద్యుజ్జిహ్వుని, గురువిక్రమశాలిఁ దోచుకొని ర మ్మిటకున్.
| 501
|
| క. |
అని పలుక నపుడు మాయా, ఘనకల్పితరామశిరముఁ గాండాసనము
న్గొని విద్యుజ్జిహ్వుఁడు వెసఁ, జనుదెంచి నమస్కరించి సరగున నిలిచెన్.
| 502
|
| క. |
వచ్చిన విద్యుజ్జిహ్వునిఁ, జెచ్చెర వీక్షించి దనుజశేఖరుఁడు ముదం
బచ్చుపడఁ గపటగర్వము, హెచ్చఁగ మననినద మెసఁగ నిట్లని పలికెన్.
| 503
|
| ఉ. |
రాక్షసవీర రామునిశిరంబు మహీసుతమ్రోలఁ బెట్టు మ
బ్జేక్షణ దీనిఁ జూచి హృదయేశుఁడు పంచత నొందు టెల్లఁ బ
త్యక్షముగా నెఱింగి చెలువారఁగ నన్ను వరించు నన్న నా
రాక్షసుఁ డట్లు చేసి సుకరంబుగ సాగె స్వవేశ్మవాటికిన్.
| 504
|
| ఉ. |
అంత దశాస్యుఁ డాధనువు నల్లన నెత్తి మహీజఁ జూచి నీ
కాంతునిసాయకాసనము గంటె ప్రసుప్తుని మర్త్యుఁ జంపి వై
ర్యంతకుఁ డాప్రహస్తుఁడు రయం బలరం గొని తెచ్చె దీని నీ
వింతయు నమ్మి నన్ను వరియింపు మిఁకం జల మీఁగ నేఁటికిన్.
| 505
|
రావణుఁడు మాయాకల్పితరామశిరంబును సీతముందటం బెట్టుట
| వ. |
అని పలికి రావణుండు గ్రమ్మఱ నమ్మాయాకల్పితశిరంబును మౌర్వీసమన్వితం
బైనచాపంబును సీతముందటం బెట్టిన నద్దేవి తచ్ఛిరశ్శరాసనంబు లవలోకించి
ముఖవర్ణంబును నేత్రంబులును దేశంబులును లలాటంబును శుభం బగుచూడా
రత్నంబును విలోకించి సర్వాభిజ్ఞానంబులచేత నిక్కంబని తలంచి కురరిచందం
బున దుఃఖించుచు నినకులనందనుం డగురాముండు హతుండయ్యెఁ గలహశీలిని
వగునీచేతఁ గులం బంతయు సముత్సాదితం బయ్యె నింకఁ గైకేయీకృతకృ
త్యవు గమ్మని పలుకుచు మహాత్మం డగురామునిచేతఁ గైకేయి కేమి విప్రియం
బనుష్ఠింపంబడియె నిష్కారణంబుగా మునివేషంబున నరణ్యంబునకుం బనిచి
యింతఁ జేసె నని నిందించుచు వేపమానాంగియై వాతాహత యైనకదళిచం
దంబున ధరణిపయిం బడి యొక్కింతసేపునకుఁ గ్రమ్మఱఁ దెలివి నొంది తచ్చిరం
బాఘ్రాణించి యి ట్లని విలపించె.
| 506
|
సీత మాయాకల్పితరామశిరస్సును జూచి దుఃఖించుట
| మ. |
అతులోదారగుణాకరా రఘువరా హారామ సత్యవ్రతా
హితముం గానక యొంటి న న్విడిచి నీ వి ట్లేగితే నీ కను
వ్రత నై యొప్పెడు నే నకారణముగా వంచించి నీచే సమా
హత నైతిం బతిహీన మై బ్రతుకు టన్యాయ్యంబె గా సాధ్వికిన్.
| 507
|
