414 గోపీనాథ రామాయణము బును సీత నారఘుపుంగవున కొసంగు మని పలికితి ననుటవలన నానుకూల్య సంకల్పగూపం బైనయంగంబును దాసునియట్ల యవమానితుండ నైతి నని పలుకుటవలన నీశ్వరనిర్హేతుకకరుణా పరిపాక సంభూతం బగురావణావమానంబు చేతఁ గలిగిన ప్ర యోజనాంతరవై ముఖ్యంబును బుత్ర దారాదులం బరిత్యజించి వచ్చితి పని పలుకుటవలనఁ బ్రాణూల్య వర్జనరూపం జైనయంగంబును రాఘ వునిశరణంబు నొందితి సని పలుకుటవలన నాత్మనిక్షేపరూపంబై నయంగంబును సర్వలోకశరణ్యుం డని పలుకుటవలన అధికారి భేదంబు లేకుండ సురనరవాన రతివ్యజ్ఞానరాంతసను స్తభూతంబులకు శరణ్యుండను తాత్పర్యంబును రాఘవుం డని పలుకుటవలన నర్థి ప్రార్థనావైఫల్యంబు లే దనుభావంబును మహాత్ముం డని పలుకుటవలన రాముని సర్వ భానగతిజ్ఞత్వంబును నన్నెఱింగింపుఁ డని పలుకుట వలన నేను సర్వవిధ బంధుత్వంబున రానుభద్రున కాశ్రితుండ ననియెడునభి ప్రాయంబును శీఘ్రం బని పలుకుటవలన శీతల సురభిపదాకరంబు గనుంగొనిన తృషితునకుం బోలే విళంబేసహత్వంబును బ్రకటింపం జేయుచు సర్వలోక శరణ్యాది వాక్యపంచక ప్రయోగంబున గోస్తృత్వవరణరూపం బైనయంగంబును నుపస్థితుం డయ్యె నని పలుకుటవలన విశ్వాసరూపం బై సయంగంబును విస్ప ష్టంబుగా సూచించం జేయుచు భగవచ్ఛాస్త్రో కషడ్విధ శరణాగతిలక్షణంబు లేర్పడం బలికిన నతనిపలుకులు విని యలఘువిక్రముం డగుసు శ్రీ వుండు లంక్ష ణోపేతుం డై న రామునియొద్దకుం జని సంరబ్ధపరుషంబుగా ని ట్లనియె. అచ్చం సుగ్రీవుఁడు రామునికి విభీషణురాకయుఁ దనయభిప్రాయంబు నెఱింగించుట, ఉతం- సీ. ధరణీశ రావణాసురునితముఁడు విభీషణుఁ డనువాఁడు నిశాచ రేంద్రుఁ డన్న చేత నిరస్తుఁ డై సర్వలోకశరణ్యుండ నగునీశరణము గోరి సమద రాక్ష సచతుష్టయసముపేతుఁ డై యరుదెంచి యున్నవాఁ డతనిచంద మెట్టిదో తెలియ వాఁ డెంతయుఁ బ్రచ్ఛన్న వేముఁ డై యంబరవీథియందు తే. నిలిచి యున్నాఁడు వాసరనికరమునకు 'నేను మగునట్టి తెఱఁగు యోచించి మనకు సేగి లేకుండ నిశ్చయస్థితి యెఱుంగ వలయుఁ దగినట్టిచారులవలన మనకు, 325 826 మన వ. మహాత్మా నీవు వానరులతోడ మంత్రంబు గావించి సేనాసన్ని వేశంబుఁ జేసి విచారనిశ్చిత సామాద్యు పాయంబులం బ్రయోగించి గూఢపురుష ప్రేషణంబుఁ గావించి పరులమంత్ర వ్యూహనయచార ప్రేషణంబు లిమ్మగా నెఱుంగు మ్మ నీకుభ ద్రంబుగలు:గురాక్ష సుల దృశ్య సంచారస్వభావులు కామకూపులుళూరులు గూఢవి ప్రియకరణాభిజ్ఞులు గావున నెన్నటికీ వీరి విశ్వసింపం దగదు వీఁడు రాక్ష సేంద్రుం డగు రావణునిచారం దుపాయంబున మనయందుఁ బ్ర వేశించి భేదంబు
