| |
న్జనకజ దుష్టరాక్షసవశంగత యై మనరాక వార్చి తాఁ
దనువునఁ బ్రాణ మొక్కగతిఁ దాలిచి యున్నది దుర్భరంబుగన్.
| 53
|
| ఉ. |
కావున నిచ్చటం దడయఁ గార్యము గాదు కపీంద్ర యిప్పుడే
పోవలె లంకమీఁదికి నభోమణి యంబరమధ్యమందు ను
శ్రీ వెలయ న్వెలింగెడుఁ బ్రసిద్ధముగా మును పెద్ద లిత్తఱిం
బోవఁగ వారికి న్విజయము న్సమకూఱు నటంచుఁ జెప్పరే.
| 54
|
| వ. |
మఱియు నిమ్ముహూర్తంబున మనము దండయాత్రఁ గావించితి మేని రావణుండు
జానకి నెత్తుకొని యొండుచోటికిం బోవ నేరఁ డట్లేగెనేని వాని నవశ్యంబు వధిం
చెద మనదండయాత్రోద్యోగంబు విని జానకి జీవితంబునం దాశ నిడు
కొని విషరోగాతురుం డైనపురుషుం డమృతంబు గ్రోలినతెఱంగున నుండు
మఱియు నిక్కాలం బభిజి త్తన నమృతసిద్ధయోగం బనం బరఁగు నదియునుం
గాక నేఁ డుత్తరఫల్గునీనక్షత్రం బెల్లి శశాంకుండు హస్తావలంబనంబున నొప్పె
డుఁ బునర్వసునక్షత్రజాతుండ నైననా కుత్తరఫల్గునీనక్షత్రంబు సాధనతార
గావున నిక్కాలంబు ప్రయాణంబునకు యుక్తకాలంబు మఱియు సౌమ్యంబు
లగుశుభనిమిత్తంబు లనేకంబులు దోఁచుచున్నయవి దక్షిణనయనోరుభుజం
బులు స్ఫురించుచున్నయవి మనంబు సముత్సాహోపేతం బై పొదలుచు విజ
యలక్షణంబు సూచించెడుఁ గావున రావణు నవశ్యంబు పరిమార్చి సీతం దెత్తు
నిప్పుడు సర్వానీకసమన్వితంబుగాఁ బ్రయాణంబు సేయుద మనిన నయ్యిననం
దనుండును లక్ష్మణుండును బరమోత్సాహులై యత్తెఱంగున కీయకొనిరి రామ
భద్రుండు వెండియు వారల నవలోకించి.
| 55
|
| సీ. |
రుచిరంబు లగుఫలప్రచయంబులును దేనియలు కందమూలము ల్గలిగి స్వాదు
సలిలపూరితజలాశయములు శోభిల్లి కంటకంబులు శిలల్కర్దమంబు
పల్లంబు మిఱ్ఱును బల్లెలు పట్టణంబులు నాశ్రమంబులు గలుగకుండ
వనదుర్గములయందుఁ జనువేళ దానవబాధలచేఁ జిక్కుపడక యుండు
|
|
| తే. |
నట్టిసుపథంబు నరయుచు నద్రిచరులు, ఘోరవిక్రము లొకలక్ష గొలువ సైన్య
తతికి ముంగలి యై చమూపతి రణైక, శీలి నీలుండు చనునట్లు సేయు మిపుడు.
| 56
|
రాముఁడు నీలునికి సేనాసన్నివేశప్రకారం బాజ్ఞాపించుట
| వ. |
అని పలికి యవ్వనాటశేఖరు రావించి బలంబుల సముచితప్రకారంబుల నడిపిం
పను యుక్తప్రదేశంబున విడియింపను విడిచినచోట్ల దప్పిం బడకుండ రాక్షస
కృత్యంబులకుం జిక్కకుండ నరసి రక్షింపను వెరువు గల్గి కతిపతియబలంబులం
గూడుకొని సేనాముఖంబున నప్రమాదుండవై చనుము.
| 57
|
| క. |
క్రూరాత్ము లైనదనుజులు, వారక ఫలకందమూలవనములయందు
న్దారుణవిష మిడుదురు నీ, వారసి రక్షింప వలయు నాత్మబలములన్.
| 58
|
