| |
రౌద్రాస్త్రదగ్ధుఁడై రణమునఁ బడినర, క్షఃపతి నీక్షింపఁ గలుగు నయ్య
|
|
| తే. |
నలినగంధియుఁ గనకవర్ణంబు నైన, పతిముఖము నన్నుఁ బాసినకతన ఘర్మ
కాలతీవ్రాతపమ్లానకమలముక్రియ, నుదితదుఃఖముచేఁ గందకున్న దయ్య.
| 851
|
| సీ. |
ధర్మ ముద్దేశించి ధరణి రాజ్యత్యాగమున నెవ్వనికి వ్యధ పుట్టదయ్యె
నసురమృగాకీర్ణ మగుకాన వర్తింప నీల నెవ్వనికి భీతి గలుగదయ్యె
మానక యడవిలో మత్పాదసంచారమున నెవ్వరికి వగ పొడమదయ్యె
నట్టిసాహస యైనయధిపతి యాత్మలోఁ బన్నుగ ధృతిఁ బూని యున్నవాఁడె
|
|
| తే. |
అకట నాకంటెఁ బతికి స్నేహంబువలనఁ దల్లిదండ్రులు చుట్టలు తగ నధికులు
సములు గారు గావునఁ దదాగమనవార్త, నొగి వినినదాఁక జీవించి యున్నదాన.
| 852
|
| ఉ. |
ఎప్పుడు వచ్చు రామవిభుఁ డెప్పుడు తద్దశకంఠుఁ ద్రుంచు న
న్నెప్పుడు కోర్కి దీరఁ బురి కెప్పుడు దోడ్కొని వేడ్కఁ బోవు న
న్నెప్పుడు గారవించుఁ దుది యెప్పుడు మద్వ్యసనాంబురాశికిన్
జెప్పఁ గదయ్య కీశకులశేఖర యుల్లము తల్లడిల్లెడిన్.
| 853
|
| వ. |
అని యి ట్లమ్మహీనందని మధురంబును మధురార్థయుక్తంబు నగువాక్యంబు పలికి
క్రమ్మఱ నమ్మారుతపుత్రుఁ డిచ్చురామార్థయుక్తంబును మనోభిరామంబు నగు
సదుత్తరంబు వినుకోర్కింజేసి యూరకున్న నద్దేవిపలుకులు విని యవ్వానరశ్రే
ష్ఠుండు శిరంబున నంజలి గీలించి వినయంబున ని ట్లనియె.
| 854
|
హనుమంతుఁడు సీతకు రాముని యప్పటిస్థితిని తెల్పుట
| ఉ. |
ఒచ్చెము గల్గి రామవిభుఁ డొండు దలంచినవాఁడు గాఁడు నీ
విచ్చట నున్కిఁ దా నెఱుఁగ కొన్నిదినంబులు జా గొనర్చె నే
నచ్చుగ నేగి నీదువిధ మంతయుఁ జెప్పినఁ దత్క్షణంబ దా
వచ్చు ననేకవీరపరివారితవానరసైన్యయుక్తుఁ డై.
| 855
|
| క. |
వచ్చి నిశాతశరంబులఁ జెచ్చెర నంభోధి నింకఁ జేసి రణములో
మచ్చరమున దశకంఠుని, వ్రచ్చి వధించి నిను నిక్కువము గొనిపోవున్.
| 856
|
| క. |
నినుఁ గొని చనుటకు రాముఁడు, చనుదెంచెడునపుడు సురనిశాచరు లైనన్
ఘనమృత్యు లైన నష్టము, చనుదెంచినఁ దునిమి వైచు శాతశరములన్.
| 857
|
| చ. |
తరుణి భవద్వియోగపరితాపపరిప్లుతుఁ డై రఘూద్వహుం
డరయ వనంబులో మృగవరార్థిత మైన మహాద్విపంబువై
ఖరిఁ దగ శర్మ మెంతయును గానక గాసిలుచుండు నిత్య మే
నరిగి భవద్విధంబు దెలియ న్వినిపించెద నంత వచ్చెడున్.
| 858
|
| ఉ. |
ఇమ్ముగ దేవదంతిపయి నింద్రుఁడుఁ బోలె మహీధరాగ్రదే
శమ్మునఁ గూరుచున్నరఘుసత్తము పంకజపత్రనేత్రయు
క్తమ్మును జారుకుండలయుతంబును బింబఫలారుణాధరో
|
|
