Jump to content

పుట:గోపీనాథరామాయణము2.pdf/290

వికీసోర్స్ నుండి
ఈ పుట అచ్చుదిద్దబడ్డది


తే.⁠

మఱియు నంగుళీపర్వంబు లరయఁ గేశ
రోమనఖచర్మములును శ్మశ్రులును మతియు
దర్శనము శేఫమును జాలఁ దనువు లగుట
నవతనుం డన వఱలు నా నరవరుండు.

⁠ 796


వ.⁠

మఱియు నిత్యంబులు బూర్వాహ్ణమధ్యాహ్నపరాహ్ణకాలంబులచేఁ గ్రమంబున
ధర్మార్థకామంబుల నుపార్జించుఁ గావునఁ ద్రివ్యాప్తుం డన నొప్పు నిట్టిసకలశా
స్త్రోక్తమహాపురుషలక్షణంబులు సకలసుగుణాభిరాముం డగురామునకొక్కనికిఁ
దక్క నన్యుల కెవ్వరికి లే వదియునుంగాక.

⁠ 797


తే.⁠

సంగ్రహానుగ్రహరతుండు సత్యధర్మ, పరుఁడు సర్వలోకప్రియుఁ డురుగుణుండు
దేశకాలవిభాగవిధిజ్ఞుఁ డమర, భావితుఁడు పురుషాంతరకోవిదుండు.

⁠ 798


క.⁠

ఆమనుజేంద్రునితమ్ముఁడు, సౌమిత్రి కృపానురాగసౌహార్దగుణ
శ్రీమహితరూపయౌవన, కోమలశౌర్యమున నన్నకు న్సరి వచ్చున్.

⁠ 799


క.⁠

ఆనృపనందను లిరువురు, కాననమార్గమున నిన్నుఁ గనుఁగొనుకాంక్షన్
మానక వెదకుచు నెక్కడఁ, గానక సంతాప మాత్మఁ గడలుకొనంగన్.

⁠ 800

హనుమంతుఁడు సీతకు రామసుగ్రీవసఖ్యసంఘటనప్రకారం బెఱింగించుట

క.⁠

చనుదెంచి ఋశ్యమూకం, బనుశైలముచెంతఁ బంపయను సరసిని జ
య్యన దాఁటి నినుఁ దదంతిక, వనమున వెదకుచు విరాళి వచ్చుచు నుండన్.

⁠ 801


వ.⁠

అంతకు మున్ను సుగ్రీవుం డనువానరుండు భ్రాతృనిరస్తుండై మంత్రిచతుష్టయ
సమేతంబుగా బహుపాదసంకులం బయినయగ్గరికూటంబున నివసించియున్న
వాఁ డగుటం జేసి యాసమయంబున మహాధనుర్ధరు లై తనకడకు వచ్చుచున్న
వారి రామలక్ష్మణుల దవ్వులం జూచి వాలిపంపునఁ దన్ను హింసింపవచ్చుచున్న
వారిఁగా శంకించి భయమోహితుండై వేఱొక్కశిఖరంబుమీఁదికి రయంబున
దాఁటి వారివృత్తాంతం బెఱింగి రమ్మని నన్నుం బంచిన నే నమ్మహాత్ములకడ కతి
త్వరితగమనంబునం జని తదీయరూపలక్షణసుషమావిశేషంబులు వీక్షించి
మహాపురుషు లని నిశ్చయించి కృతాంజలిపుటుండ నై నారాక యెఱింగించి
తదాగమనప్రయోజనం బెఱింగినవాఁడ నై వారి నిద్దఱ వీఁపున నిడుకొని
సుగ్రీవునికడకుం దోడ్కొని యరిగితి నంత నానరేశ్వరహరీశ్వరు లన్యోన్య
మధురసల్లాపంబుల మైత్రిం బ్రకటించి ప్రీతిసంహృష్టసర్వాంగు లై యిరువు
రకుం బాటిల్లినయాపదలతెఱంగు దలపోసి యొండొరులకు సాహాయ్యం బాచ
రించువారై వాలిం జంపి వానరరాజ్యంబు నీ కొసంగెద నని రాముండు సుగ్రీ
వునితో శపథంబుఁ జేసి వానరుల నెల్లదిక్కులకుం బనిచి సీత యున్నచో
టెఱింగివచ్చి పదంపడి వైరివధార్థం బరుగునప్పుడు బలసమేతుండనై బాసటగాఁ

⁠