266 గోపీనాథ రామాయణము దల్లీ నీవల్లభుం డై సదాశరధుఁడు క్షితిఁ జతుస్సముఁ డనఁగఁ బ్రసిద్ధి గాంచె. మ. కరముల్ గన్బొములుం గటోష్ఠపదదృక్కర్ణంబులుం జూచుకో త్కరనాసాపుటముష్క వృష్ఠ రుణిబంధంబు బ్రహి జానుకూ ర్పగముల్ తుల్యములై మనోజ్ఞరుచిచే రాజిల్లుటం జేసి యు ర్వర విఖ్యాతి గనెం జతుర్దశ సమద్వంద్యుం డనా నింతయున్. తే, అబ్జముఖ దంతపంక్తిద్వయంబునందుఁ జాలు గోని పార్శ్వపదములు నాలు గేసి లలితదంతవిశేషముల్ గలిగి యునికిఁ దనరు నారఘుపతి చతుర్దంష్ట్రుఁ డనఁగ. سبت 781 785 786 787 క. హరివిధమున శార్దూలము, కరణి మహోక్షంబుపగిది గంధగజము వై ఖరి నడుచువాఁడు గావున, వఱలుఁ జతుర్గతి యనంగ వనరుహనేత్రా. వ. మఱియు బంధుజీవకుసుమబింబఫలారుణమా ంసలాధరంబును బరిపూర్ణ మాంస లోన్నతహనువునుదీర్ఘన్న తరుచిరపుట నాసికయుఁ గలవాఁడు గావున మహోష్ట హనునాసుం డనం బొగడు వడసె నదియునుం గాక. క. అంచితతనూరుహాస్యన, ఖాంచల వాక్చర్మములు మహామృదులములై మించుం గావున నీపతి, పంచస్నిగ్ధుం డనంగఁ బాటికి నెక్కెన్. తే. సరఁగ నూరులు జంఘికల్ బాహువులు వ రాంగుళులు కడు దీర్ఘంబు లగుటఁ జేసి యష్ట వంశవంతుం డన నవనిలోన నధికవిఖ్యాతి వడసె నీయధివిభుండు. 788 759 790 791 క. స్తననఖకరపదజిహ్వా, ననతెలుసుఖోష్ఠలోచనము లీపదియుక్తా వనజాకృతి నొప్పుట చేఁ, దనకు భవద్వల్లభుండు దళపద్ముఁ డనన్. క, శిరమును గంఠము కర్ణము, లురము హృదం ఘులును బృష్ఠ ముదరము ఫాలం బురువులయితోఁచుఁ గావున, సరసిజముఖ యలరు దశవిశాలుం డనఁగన్. క. అనుపశుసంపదై భవ,మున యశమున భూరి తేజమున సంతతముం దనరారు చుండుఁ గావున, జననీ త్రి వ్యా ప్తుఁ డనఁగ సన్నుతి వడయున్. 198 క. క్షితి మాతృపితృకులంబులు, నతీపరిశుద్ధంబు లగుట నార్యుల చే న న్నుతి నడయు విభుఁడు కమలా, యతనేత్ర ద్విశుక్లవంతుఁ డనఁగా నొప్పుస్. తే. స్కంధమును ఫాలతలము వక్ష స్థలంబు కుల్నీ యును ఘాణమును మఱి కషీ యుగ · మున్నతము లై ప్రకాశించుచునికి జనక సుతు షడున్నతుఁ డనఁగ విశ్రుతి వహించు. 795
