Jump to content

పుట:గోపీనాథరామాయణము2.pdf/289

వికీసోర్స్ నుండి
ఈ పుట అచ్చుదిద్దబడ్డది


దల్లి నీవల్లభుం డైనదాశరథుఁడు
క్షితిఁ జతుస్సముఁ డనఁగఁ బ్రసిద్ధి గాంచె.

784


మ.

కరముల్ గన్బొమలుం గటోష్ఠపదదృక్కర్ణంబులుం జూచుకో
త్కరనాసాపుటముష్కపృష్ఠమణిబంధంబు ల్రహిన్ జానుకూ
ర్పరముల్ తుల్యములై మనోజ్ఞరుచిచే రాజిల్లుటం జేసి యు
ర్వర విఖ్యాతి గనెం జతుర్దశసమద్వంద్యుం డనా నెంతయున్.

785


తే.

అబ్జముఖి దంతపంక్తిద్వయంబునందుఁ
జాలు గొని పార్శ్వపదముల నాలుగేసి
లలితదంతవిశేషముల్ గలిగి యునికిఁ
దనరు నారఘుపతి చతుర్దంష్ట్రుఁ డనఁగ.

786


క.

హరివిధమున శార్దూలము, కరణి మహోక్షంబుపగిది గంధగజమువై
ఖరి నడుచువాఁడు గావున, వఱలుఁ జతుర్గతి యనంగ వనరుహనేత్రా.

787


వ.

మఱియు బంధుజీవకుసుమబింబఫలారుణమాంసలాధరంబును బరిపూర్ణమాంస
లోన్నతహనువును దీర్ఘోన్నతరుచిరపుటనాసికయుఁ గలవాఁడు గావున మహోష్ఠ
హనునాసుం డనం బొగడు వడసె నదియునుం గాక.

788


క.

అంచితతనూరుహాస్యన, ఖాంచలవాక్చర్మములు మహామృదులములై
మించుం గావున నీపతి, పంచస్నిగ్ధుం డనంగఁ బాటికి నెక్కెన్.

789


తే.

సరఁగ నూరులు జంఘికల్ బాహువులు వ
రాంగుళులు కడుదీర్ఘంబు లగుటఁ జేసి
యష్టవంశవంతుం డన నవనిలోన
నధికవిఖ్యాతి వడసె నీయధివిభుండు.

790


క.

స్తననఖకరపదజిహ్వా, ననతాలుముఖోష్ఠలోచనము లీపదియున్
వనజాకృతి నొప్పుటచేఁ, దనకు భవద్వల్లభుండు దశపద్ముఁ డనన్.

791


క.

శిరమును గంఠము కర్ణము, లురము హృదంఘ్రులును బృష్ఠ ముదరము ఫాలం
బురువులయి తోఁచుఁ గావున, సరసిజముఖ యలరు దశవిశాలుం డనఁగన్.

792


క.

అనుపమసంపద్వైభవ, మున యశమున భూరితేజమున సంతతముం
దనరారుచుండుఁ గావున, జననీ త్రివ్యాప్తుఁ డనఁగ సన్నుతి వడయున్.

793


క.

క్షితి మాతృపితృకులంబులు, నతిపరిశుద్ధంబు లగుట నార్యులచే స
న్నుతి వడయు విభుఁడు కమలా, యతనేత్ర ద్విశుక్లవంతుఁ డనఁగా నొప్పున్.

794


తే.

స్కంధమును ఫాలతలము వక్షస్థలంబు
కుక్షియును ఘ్రాణమును మఱి కక్షియుగ్మ
మున్నతము లై ప్రకాశించుచునికి జనక
సుతు షడున్నతుఁ డనఁగ విశ్రుతి వహించు.

795