| |
నునికియుఁ గోరి యి ట్లొనగూర్చునంత కాహారనిద్రావిహారాదు లొల్ల
నటు సేయ వేని రామాభిషేకముహూర్త మందె తప్పక మృతి నొందుదాన
|
|
| తే. |
ననిన విని సత్యవాది గావున నృపుండు, నాతివరదానసంస్మరణంబువలనఁ
జాల మోహితుఁడై ద్రిప్పఁజాల కపుడు, చింత నొందుచు రామునిఁ జేరఁ బిలిచి.
| 718
|
| ఉ. |
కన్నుల శోకబాష్పములు గాఱఁగ నేడ్చుచు రామరాజ్యము
న్బన్నుగఁ గైక కిమ్మనుచుఁ బల్కిన న ట్లగు నంచు బుద్ధిసం
పన్నుఁడు గాన వేఱొకటి పల్కక వేగ సమస్తసంపదల్
గ్రన్నన పాసి వల్కలముఖంబులఁ దాపసవేషధారి యై.
| 719
|
| వ. |
వనంబునకుం జనుదెంచె నమ్మహాత్ముం డొరుల కిచ్చువాఁడుం గాని యొరుల
చేతఁ గొనువాఁడు గాఁడు జీవితనిమిత్తంబువలన నైన నసత్యంబు పలుకఁడు సత్య
ప్రతిజ్ఞుండు గావున మృదువస్త్రంబులు విడిచి నారచీరలు ధరించి రాజ్యంబుఁ
బరిత్యజించి నిజజనని యగుకౌసల్యయొద్ద నన్ను వసింపు మని నియోగించిన నా
కమ్మహాత్ముని విడిచి యుండుచో టది స్వర్గం బైనను సమ్మతంబు గాదు గావున నే
నమ్మహాత్మునిం బాసి యుండ నొల్లక యనురూపం బగువ్రతం బంగీకరించి వన
గమనంబున కభిముఖి నైతి నంతకు మున్న భ్రాతృవత్సలుం డగుసుమిత్రాపు
త్రుండు ద్రుమచీరాజనాలంకృతుండై రామునితోడ నరుగుదెంచుట కుద్యుక్తుం
డయ్యె నిత్తెఱంగున మేము మువ్వురము భర్తృసమాదేశంబున దృఢవ్రతు
లమై పురంబు నిర్గమించి మునిశరణ్యం బైనదండకారణ్యంబుఁ బ్రవేశించి
యందు గౌతమీతీరంబునఁ బంచవటియందుఁ బర్ణశాల నిర్మించుకొని యందు
నివసించి యుండ దురాత్ముం డగురావణుండు కపటమృగస్వరూపంబున రామ
లక్ష్మణుల వంచించి బలాత్కారంబున నన్నుం కొని తెచ్చి యిచ్చోటం బెట్టి
తనదురాలాపంబుల కే నొడంబడకున్న మాసద్వయంబునకు హింసించెద నని
సమయంబుఁ జేసె సమయకాలం బతీతంబు గాక మున్నె రాముండు చనుదెంచి
రావణుం బరిమార్చి నన్నుం దోడ్కొని పోక యుపేక్షించె నేని మాసద్వయా
నంతరంబునఁ బ్రాణంబులు విడువంగలదాన నని దుఃఖపూర్వకంబుగాఁ దనవృ
త్తాంతం బెఱింగించిన నద్దేవివచనంబులు విని హనుమంతుండు దుఃఖితుండై
సాంత్వవచనంబుల ననూనయించుచు ని ట్లనియె.
| 720
|
హనుమంతుఁడు సీతకు రామలక్ష్మణుల కుశలము సెప్పుట
| ఉ. |
తల్లిరొ సాంగవేదసముదాయవిదుత్తముఁ డెవ్వఁ డట్టినీ
వల్లభుఁ డైనరాముఁడు ధ్రువంబుగ సేమము నొంది యున్నవాఁ
డల్లన నన్ను నీకుశల మారసి రమ్మని పంప దూతనై
తెల్లము గాఁగ నీకడకు ధీరత వారిధి దాఁటి వచ్చితిన్.
| 721
|
| క. |
అనఘుఁడు రాముఁడు నీతోఁ, దనకుశలముఁ జెప్పు మనియె దద్దయు భక్తిన్
ఘనుఁ డగులక్ష్మణుఁ డభినం, దన మొనరిచి చెప్పు మనియెఁ దనకుశలంబున్.
| 722
|