పుట:గోపీనాథరామాయణము2.pdf/278

⁠

సీతంబట్టి వధింతురు దానం జేసి రామసుగ్రీవులకార్యం బంతయు విపన్నంబగు నట్లు సీతను వధింపకున్నను రావణాభిగుప్తంబును సముద్రపరివేష్టితంబును బ్రణష్ట మార్గంబును రాక్షసపరివారితంబు నైనయీదేశంబునం జిక్కి యుండు నేను రణంబున రాక్షసులకుఁ బట్టువడినను వధింపంబడినను శతయోజనంబులు సము ద్రంబు దాఁటి వచ్చి రామకార్యంబు సాధించునట్టి బలవంతుండు వానరులలో నొక్కండైన లేఁ డేను సంగ్రామంబున రాక్షససహస్రంబులనైన నధింప సమ ర్థుండ నైనను దదనంతరంబ యుద్ధపరిశ్రాంతుం డగుటవలన మరల సముద్రంబు దాఁటుటకు సమర్థుండ నగుదునో కానో యెఱుంగరాదు యుద్ధంబు లనిశ్చితజ యాపజయంబులు గావున సంశయితం బయినయుద్ధంబు నాకు యుక్తంబు గాదు సంశయం బైనకార్యంబు ప్రాజ్ఞుండగువాఁ డెవ్వండు నిస్సంశయంబు గావించు నే నిప్పు డింతయుం దలపోసి సీతతోడ సంభాషింపక యూరక యరిగితినేని యీజనకపుత్త్రి నిస్సంశయంబుగాఁ బ్రాణత్యాగంబు సేయు సంభాషించితి నేని పూర్వోక్తసీతాసంత్రాసనాదిదోషంబు సంభవించు భూతార్థంబు లవి వేకి యైనదూతకతంబున దేశకాలవిరోధితంబు లై సూర్యోదయంబునందుఁ దమంబు నశించునట్లు నశియించుఁ గార్యాకార్యవిషయంబునందు సునిశ్చిత యయ్యును విక్లబుం డగుదూతకతంబున బుద్ధి శోభింపదు పండితమాను లగు దూతలు కార్యంబులు చెఱుతు రెవ్వండు బహుప్రకారంబులఁ కార్యంబు తెఱంగు విచారించు నతం డర్థసాధనంబునందు సమర్థుం డగుఁ గావున నిప్పుడు కార్యంబు నశింపకుండ నాకు వైక్లబ్యంబు గలుగకుండ సముద్రలంఘనంబు వ్యర్థంబు గాకుండ సీతారామలక్ష్మణులకు హాని గలుగకుండ నెవ్విధంబునఁ గార్యంబు నడుపుదునో యని కొండొకసేపు విచారించి బుద్ధిమంతుం డగుహను మంతుం డెట్టకేలకు రాక్షసస్త్రీలు వినకుండ మధురంబుగా నక్లిష్టకర్ముండగు రాముని మెల్లనం బ్రశంసించి రామగతమానస యైనయీదేవిని నిరుద్వేగఁ గావించి పదంపడి పొడసూపి ధర్మయుక్తంబు లగు రామునిశుభవచనంబులు సమర్పించి యద్దేవిచిత్తంబునం గలశోకంబు నివారించి యనుజ్ఞఁ గొని యవ్వలం దోఁచినకొలంది సూచికొనియెదంగాక యని నిశ్చయించి ద్రుమవిట పాంతరస్థుండై మధురవాక్యంబున ని ట్లనియె.

⁠ 683

హనుమంతుఁడు సీతకు మాత్రము వినునట్లు రామకథ నుపన్యసించుట

సీ.⁠

దశరథుం డనునొక్కధరణీశతిలకుండు గలఁ డమ్మహాత్ముఁ డకల్మషుండు వరరథకుంజరవాజిమంతుఁడు పుణ్యశీలుండు ఋజుఁడు విశాలయశుఁడు తపముపెంపున మహాతాపసతుల్యుండు రాజర్షిముఖ్యుఁడు రాజనుతుఁడు చక్రవర్త్యన్వయజాతుండు పార్థివవ్యంజనోపేతుఁ డవార్యశౌర్యుఁ

⁠

తే.⁠

డలఘుఁ డక్షుద్రుఁ డిక్ష్వాకుకులవరుండు, లక్ష్మివర్ధనుఁ డాదిత్యరాజసముఁడు భువనవిశ్రుతైశ్వర్యసంపూర్ణుఁ డఖిల, భూతహితకరుఁ డాశ్రితపోషణుండు.

⁠ 684