Jump to content

పుట:గోపీనాథరామాయణము2.pdf/268

వికీసోర్స్ నుండి
ఈ పుట అచ్చుదిద్దబడ్డది


పరఁగ నొక్కింతత్రుటి యైన బ్రతుకఁజాలఁ
డెన్నఁ డాగతి నాజి సంవృష్టుఁ డగునొ.

604


క.

గతి సెడి దుఃఖించెడునా, గతి నిఁకఁ బ్రతిమందిరముఁ గాకుత్‌స్థశరా
హతనాథ లై నిశారచర, సతు లందఱు నేడ్వఁగలరు సత్యం బరయన్.

605


వ.

మఱియు నీలంకాపురంబు శీఘ్రకాలంబునఁ జితాధూమాకులపథయు గృధ్రమం
డలసంకులయు నై శ్మశానంబుపగిదిఁ జూపట్టం గలయది రాక్షసులదురాచా
రంబే వారికి విపర్యయంబు ప్రకటింపం జేయుచున్నది గావున శీఘ్రంబున
నిక్కంబుగా నేను మనోరథంబు నధిగమింపం గలదాన మఱియు నశుభంబు
లనేకంబులు దోఁచుచున్నవి గావున దురాత్ముం డగునీరావణుండు నిహతుం
డగుచుండఁ బుణ్యోత్సవసమృద్ధం బైనయిప్పురంబు నిస్సంశయంబుగా విధవాం
గనపగిది హతప్రభ కాగలదు మఱియు నింటింట దుఃఖార్తలై విలపించు
రాక్షసకన్యల రోదనశబ్దంబు నాలకింతు మఱియు నీనగరంబు రామసాయక
నిర్దగ్ధంబై నిబిడాంధకారహతద్యుతియై పాడఱి యుండఁ గలదని యిట్లు ప్రమా
ణంబుగాఁ బలికి వెండియు దుష్టాత్ముం డగు రావణునిదురాలాపంబులు దలంచి
దుఃఖావేశంబున సమ్మహీనందని వెండియు ని ట్లని విలపించె.

606


ఉ.

చేరువ రావణుండు మితిఁ జేసినకాలము డాయ వచ్చె నా
కారులు ధర్మహీనులు దురాత్ములు కాపథవర్తు లద్భుతా
కారులు గాన నన్ను ననుకంపఁ దలంపక చంపఁ జూతు ర
ట్లీరస మెత్తి యేది గతి యేమి యొనర్చెద భర్తృహీననై.

607


ఆ.

తివిరి నాకు విషము దెచ్చి పెట్టెడుపుణ్యుఁ
డెవ్వఁడైన దొరకెనేని యిపుడె
తనువు విడిచి యమునిఁ గనఁ జనవచ్చును
ఘనుని విభునిఁ బాసి మనిన మేలె.

608


వ.

అని తెంపునం బలికి వెండియు నమ్మహీనందని మహావీరుండును మహానురక్తుండు
నగురాముండు తన్ను వెదకక యుపేక్షించి యున్నవాఁ డని శంకించి యిట్లుండు
టకు స్వజీవనాపరిజ్ఞానంబును దద్విపత్తియుఁ దాత్త్వికవైరాగ్యంబును బ్రవాస
దోషంబువలన నీప్రేమనాశంబును స్వగుణహీనత్వంబును స్వభాగ్యవిపర్యయం
బు నివి యాఱును గారణంబులుగా నుత్ప్రేక్షించుచు ని ట్లని వితర్కించె.

609


క.

మానవనాయకుఁ డించుక, యే నిట మని యున్నచంద మెఱుఁగఁ డెఱిఁగినన్
మానుగ ననుఁ దిలకింపక, తా నేటి కుపేక్ష సేయు ధార్మికుఁ డరయన్.

610


క.

ఘనతర మగుమద్దుఃఖం, బున నిక్కము మేను విడిచి భూపతి వగతో
ననుజయుతంబుగ నాకం, బున కాగతి నరిగి యుండఁబోలుఁ దలంపన్.

611


క.

ధవళాబ్జనయనుఁ డగురా, ఘవుని విలోకించి యక్షగరుడోరగదా
నవసిద్ధసాధ్యకిన్నరు, లవితధముగఁ జల ధన్యు లయ్యెద రచటన్.

612