| వ. |
అని యిట్లు క్షణమాత్రంబు చింతించి గ్రమ్మఱ నుత్సాహం బవలంబించి.
| 325
|
హనుమంతుఁ డుత్సాహం బవిలంబించి మరల సీతను వెదక నారంభించుట
| క. |
పరికింప ననిర్వేదము, పరమసుఖము సర్వకార్యఫలదము సంప
త్కర మటు గావున నేనును, గరము ననిర్వేద మింకఁ గాంచెద బుద్ధిన్.
| 326
|
| ఉ. |
ఇంతకు మున్ను చూడఁబడ కిక్కడఁ దప్పిన సందుగొందులం
గ్రంతల రచ్చచావిడుల రాజపథంబులఁ జిత్రమందిరా
భ్యంతరసీమలం గనకహర్మ్యతలంబుల రామమేదినీ
కాంతునిభామిని న్వెదకి కాంచెదఁ గా కిటు చింత యేటికిన్.
| 327
|
| వ. |
అని నిశ్చయించి యచ్చోటు వాసి వెండియు నాపానశాలలును బుష్పగృహం
బులును జిత్రశాలలును గ్రీడాగృహంబులును గృహారామమధ్యగతవీథులును
విమానంబులును భూబిలగృహంబులును జైత్యగృహంబులును గృహంబుల కనతి
దూరంబున విహారార్థంబు నిర్మితం బైనచతుష్పథగృహంబులును దేవతాయత
నంబులును బ్రాకారాంతరమధ్యవర్తిమంత్రికుమారాదిగృహవీథులును జతు
ష్పథవర్తివృక్షాధారభూతవితర్దికలును మొదలుగాఁ గలసర్వప్రదేశంబులు
వెదకి కవాటంబు లుత్పాటించి భూబిలగృహంబులలోనికి డిగ్గుచుఁ గ్రమ్మఱ
నిర్గమించుచు మేడలమీఁది కెక్కుచుఁ గ్రమ్మఱ డిగ్గుచు వనోపవనంబుల శోధిం
చుచు విమలసరోవరంబుల నెమకుచు నిత్తెఱంగునఁ జతురంగుళమాత్రం బైన
నవకాశంబు లేకుండ రావణాంతఃపురంబంతయు వెదకి జానకిం గానక వానరుల
యుద్యోగంబును సముద్రలంఘనంబును వ్యర్థం బని తలంచి యవ్విమానంబు
డిగ్గి ఘనమధ్యంబునందలి మెఱుంగుచందంబున వేగవంతుం డై తదీయప్రాకా
రాధిరోహణంబుఁ జేసి దీనవదనుండును శోకోపహతచిత్తుండు నై తనమనంబున.
| 328
|
| సీ. |
కంటి నూతనసౌధకాంచనప్రాకారహీరకృతద్వారతోరణములు
చూచితిఁ దపనీయశోభావిశేషాభిరామరామాలయస్తోమములును
బరికించితి విశాలభర్మమాణిక్యసంకలితవిచిత్రసంజవనములును
శోధించితిఁ దమాలసురభిచందననీపదాడిమతరుకృతోద్యానములును
|
|
| తే. |
గలయ వెదకితిఁ గేళికానిలయములును, నెమకితి సమస్తవీథికానికరములును
రమ్యగుణమండనుం డైనరామవిభుని, గఱిత నెందును పరికించి గాంచ నైతి.
| 329
|
| తే. |
అనఘచరితుండు సంపాతి యనెడుపక్షి, నాయకుఁడు మున్ను రావణునగరిచెంత
వనములో రాజసుత యున్నదనుచుఁ జెప్పె, నత్తెఱంగున లేదు నేఁ డరసిచూడ.
| 330
|
| క. |
జనకసుత యనఁగ మైథిలి, యని వైదేహి యనఁ దనరు నాసీత దురా
త్ముని దశకంఠునిఁ బొందునె, తనకులధర్మక్రమంబు తప్పి నడచునే.
| 331
|
హనుమంతుఁడు సీతం గానక వితర్కించుట
| సీ. |
రామాస్త్రభీతుఁడై రావణుం డుఱుకుచు వనమధ్యమునఁ బాఱవైచె నేమొ
ఆకాశపథమున నరిగెడుతఱి వార్దిఁ దగఁ జూచి హృదయంబు పగిలెనేమొ
|
|
