| వ. |
ఇట్లు హనుమంతునిచేత వ్రేటుపడి వజ్రప్రహారంబున ఱెక్కలు దెగి కూలుపర్వ
తంబుకరణి గాఢమూర్ఛాపారవశ్యంబునఁ బుడమిం ద్రెళ్లి కొండొకసేపునకు
లబ్ధసంజ్ఞ యై వికలంబు లైనయంగంబులు సవరించుకొని యన్నిశాచరి గద్గద
కంఠ యై సమీరకుమారు నవలోకించి యి ట్లనియె.
| 175
|
| సీ. |
కపివర్య కృప నన్నుఁ గావుము చంపకు మిలలోన నిది వధ్య మిది యవధ్య
మని యెఱింగి చరింతు రార్యులు నీచేత నేను నిర్జిత నైతి నిక్కువముగ
నెప్పుడు నినుఁ గీశుఁ డేతెంచి నిర్జించు నప్పు డిప్పురికిఁ జే టగు నటంచు
మును నాకు వర మిచ్చె వనజాసనుం డమ్మహాత్మునిపలు కసత్యంబు గాదు
|
|
| తే. |
తత్సమయ మిదె నీదు సందర్శనమునఁ, గదిసి వచ్చె మహీసుతాకారణమునఁ
గ్రూరరాక్షసు లందఱుఁ గూలఁగలరు, సమరమునఁ బంక్తికంఠుఁడు చావఁగలఁడు.
| 176
|
| క. |
అనిలజ నీ విపు డీపురిఁ, గని చొచ్చి యథాసుఖంబు గా నెల్లెడలన్
జనకజను వెదకి వచ్చిన, పను లన్నియుఁ దీర్చికొనుము భద్రాత్ముఁడ వై.
| 177
|
| క. |
సముదితతేజుం డగునా, సమీరతనయుండు కామచారిణి లంక
న్సముదంచితవిక్రమమున, నిమేషమాత్రంబులోన నిర్జించి వడిన్.
| 179
|
| క. |
ఆవాకిటఁ బోవక లం, కావరణము కదులఘుత్వగతి దాఁటి రహి
న్బావని పురి సొచ్చి రఘు, క్షా్మావల్లభుసతిని వెదకఁ గౌతూహలి యై.
| 180
|
హనుమంతుఁడు లంకాపురముఁ బ్రవేశించుట
| క. |
పడఁతుక నెపమునఁ బతిచేఁ, జెడఁ గల దీలంక యింక సిద్ధం బనుచున్
ఎడమయడుగు మును పెట్టుచుఁ, గడురయమున రాజమార్గగతుఁ డై యరిగెన్.
| 181
|
| వ. |
ఇట్లు లంకాపురంబు ప్రవేశించి ముక్తాపుష్పవిరాజితం బైనరాజమార్గంబు దఱి
సి చిత్రమాల్యాభరణంబులును వివిధాకృతిరూపంబులును దూర్యఘోషపురస్స
రహసితోత్కృష్టనినదనినాదితంబులును వజ్రాంకుశనీకాశంబులును వజ్రజాల
విభూషితంబులును దీప్తకాంచనస్తంభనిర్మితంబులును శాతకుంభశిఖరంబులు
నగురాక్షసగృహంబులచేత నంబుదంబులచే నాకాశంబుభంగి వెలుంగుచునికి
నచ్చెరువందుచుఁ గైలాసశిఖరాకారంబు లగుసర్వతోభద్రపద్మస్వస్తికవర్ధమా
నాఖ్యప్రభుగృహభేదంబుల నెడనెడ గనుంగొనుచు నానందించుచు నురఃకంఠ
శిరస్స్థానోత్పన్నమంద్రమధ్యమతారకస్వరభూషితం బైనమదనముత్థరాక్షసాం
గనామధురగీతంబు నంబరంబున నప్సరఃకాంతలగీతంబుంబోలె మనోజ్ఞంబుగా
నాలకించుచు సోపానచరత్కాంతాజనమంజుమంజీరకాంచీనూపురనినదంబును
హేమదండతాడితభేరీమృదంగపటహాదిదివ్యవాద్యనిర్ధోషంబును హర్షోత్పన్న
క్రియావిశేషజనితశబ్దంబులును రాక్షసులసింహనాదంబులు నాకర్ణించుచు జపత
త్పరు లగుయాతుధానులమంత్రనాదంబులును స్వాధ్యాయనిరతు లగువారివేద
|
|
