Jump to content

పుట:గోపీనాథరామాయణము2.pdf/211

వికీసోర్స్ నుండి
ఈ పుట అచ్చుదిద్దబడ్డది


దున మృదుశాద్వలంబులఁ గనుంగొనుచుం దనరూప మేరికిం
గనుపడకుండ సత్వరముగం జనియె న్వడి లంక డాయఁగన్.

139

హనుమంతుఁడు లంకాసన్నివేశమును జూచి వితర్కించుట

వ.

ఇత్తెఱంగునం జని లంకయుత్తరద్వారంబునం జేరి దానిగుప్తికర్మంబును సాగ
రంబును ఘోరశత్రుం డైనరావణుని మనంబునం దలపోసి హనుమంతుం డిట్లని
వితర్కించె.

140


తే.

అరసి చూచిన నీలంక సురవరులకు, నైన రణమున సాధింప నలవిగాక
చెలఁగుచున్నది కపు లెట్టు చేరఁగలరు, చేరి రాక్షసవిభు నేమి చేయఁగలరు.

141


క.

రావణపరిపాలిత మగు, నీవిషమమహాపురమున కెటురాఁ గలఁడా
భూవిభుఁడు వచ్చియును ర, క్షోవిభు నెటు చంపఁగలఁడు ఘోరరణమునన్.

142


ఆ.

సామయుక్తి దీని సాధింపఁగా రాదు, దానయుక్తి దీనిఁ దలఁపరాదు
భేదమునకు నిది యభేద్యంబు నాలవ, సాధనమున కిది యసాధ్య మరయ.

143


ఆ.

వాలినందనునకు వనచరవిభునకు, నాకు నీలునకును నయ మెలర్ప
సత్వరముగ గతియు సంభావితం బగు, నలఘుభంగి నధికబలుల మగుట.

144


ఆ.

ఇప్పు డేటి చింత యిది నాకుఁ దగుభంగిఁ, బురముఁ జొచ్చి మనుజవరునిపత్నిఁ
గాంచి యవల రిపునికడిమి మాయింపంగ, హేతు వరసి నిశ్చయింతుఁగాక.

145


క.

అని పవమానతనూజుఁడు, తనమనమున నిశ్చయించి దశరథభూభృ
త్తనయాభ్యుదయరతుం డై, యనుపమమతి మరల నిట్టు లని చింతించెన్.

146


ఉ.

పాయక క్రూరకర్ము లతిబంధురసత్త్వులు తిగ్మతేజు ల
త్యాయతవిక్రము ల్రణవిహారులు దైత్యులు గాచి యున్నవా
రీయురుమూర్తితోడ నిపు డీపురమున్ జొరరాదు భూమిభృ
త్కాయులు రాక్షసాధములు గానక యుండ మొఱంగి చొచ్చెదన్.

147


వ.

మఱియు రాత్రిసమయంబున నిప్పురంబు సొచ్చి లక్ష్యాలక్ష్యం బగురూపంబున
జానకిం బరిశోధించెదఁ గాక యని నిశ్చయించి వెండియు దుస్సాధ్యయైనలంక
నవలోకించి తనమనంబున.

148


క.

క్రూరవిచారుఁడు ఘోరా, కారుఁడు రావణుఁడు వాఁడు గనకుండఁగ నే
నేరీతి లంక సొత్తునొ, యేరీతి మహీకుమారి నీక్షించెదనో.

149


క.

జనకజచందం బెట్లొకొ, జననాథునికార్య మెట్లు సాధింతునొ య
వ్వనితామణి నేకాంతం, బునఁ జూచెద సందియంబు పొందఁగ నేలా.

150


క.

వనరుహమిత్రోదయమునఁ, బనిపడి చీఁకటులుఁ బోలె బాలిశుఁ డగుదూ
తను గొని భూతార్థము ల, ట్లనిశంబు వినష్టఫలము లై చెడు ధాత్రిన్.

151


క.

దురహంకృతు లగుచారకు, లరయఁగఁ గార్యములఁ జెఱుతు రర్థానర్థాం