| |
శేషంబు సంతరింపం గలవాఁడని భవన్నిమిత్తంబు సాగరుండు బహుమానపురస్స
రంబుగా నన్నుఁ బుత్తెంచినం జనుదెంచితి నీవు మదీయశిఖరంబులమీఁద నించు
కసేపు విశ్రమించి గంధవంతంబును స్వాదువు నగుకందమూలఫలాదికం బుప
యోగించి సముద్రశేషంబు తరింపుము మాకు నీతోడఁ ద్రిలోకవిఖ్యాతంబును
మహాగుణపరిగ్రహంబు లగుసంబంధంబు గలదు నీవు వేగవంతు లగువానరు
లలో నతిశ్రేష్ఠుండవు ధర్మవిచక్షణుం డగువాని కతిథి యగువాఁడు ప్రాకృతుం
డైనను బూజార్హుం డగుచుండ నీయట్టిమహాత్ముండు పూజార్హుం డగుట కేమి
సందియంబు నీవు దేవశ్రేష్ఠుం డగువాయువునకుఁ బుత్రుండవు బలపరాక్రమ
వేగంబుల నతనికి సమానుండవు పూజితుండ వైననమ్మహాత్ముండును బూజనొం
దినవాఁ డగు గావున నీవు నాకు మిక్కిలి పూజనీయుండ విందుకు నొక్కకార
ణంబు గలదు దాని నెఱింగించెద వినుము.
| 77
|
| ఉ. |
మోదము వీడి దేవమునిముఖ్యు లహర్నిశము ల్ప్రపాతశం
కాదృతచిత్తు లై బహుముఖంబులఁ బాఱుచుఁ దల్లడిల్లఁగా
నాదియుగంబునందు గిరులన్నియు ఱెక్కలు గల్గి మర్త్యలో
కాదిసమస్తలోకము లుదంచితవేగమునం జరింపఁగన్.
| 78
|
| చ. |
అలిగి సుపర్వనాథుఁడు శతారముచేఁ గులశైలపక్షముల్
చలమునఁ ద్రుంచుచు న్నను వెసం గని డాసిన నేను భీతిమైఁ
గళవళ మందుచుండ ననుకంప ననుం గొనిపోయి కంధిలో
పలఁ బడవైచె గా డ్పచలభంజనహేతికిఁ జిక్కకుండఁగన్.
| 79
|
| క. |
నను రక్షించిన కతమున, సనిలుఁడు పూజార్హుఁ డయ్యె నతనికి జన్మిం
చినకతమున నీవును మా, కనఘా మాన్యుండ వైతి వతిశయభంగిన్.
| 80
|
| క. |
నావిన్నపంబుఁ గైకొని, యీవనధికి నాకు హర్ష మింపారంగా
నీ వస్మచ్ఛిఖరముపై, భూవరసఖ విశ్రమించి సొమ్ము యథేచ్ఛన్.
| 81
|
| క. |
నే నిచ్చుపూజనంబులు, మానుగ నందికొని నన్ను మన్నింపు కపీం
ద్రా నీసందర్శనమున, నేను గృతార్థుండ నైతి నెంతయుఁ బ్రీతిన్.
| 82
|
| వ. |
అనిన నాశైలగ్రామణి యి ట్లనియె.
| 83
|
హనుమంతుఁడు మైనాకపర్వతమును వీడ్కొనుట
| చ. |
అగకులవర్య నీ వొసఁగు నట్టి సపర్యలు వచ్చె నుండఁగాఁ
దగ దిట మాకు భాస్కరుఁ డుదగ్రతఁ గ్రుంకక మున్నె సంద్ర మిరి
పుగఁ దరియిందువాఁడ నని పూని ప్రతిజ్ఞ యొనర్చి వచ్చితిన్
మగటిమి పోదె యేను గుణమండన నేఁ డటు చేరకుండినన్.
| 84
|
| తే. |
చటులజనమున నంబుధి సంతరించి, మించి సీతను లంకలోఁ గాంచి మరల
సంచితంబుగ నిట కరుదెంచి నపుడు, కూర్మి నెఱపెద నీతోడ గోత్రతిలక.
| 85
|
