Jump to content

పుట:గోపీనాథరామాయణము2.pdf/203

వికీసోర్స్ నుండి
ఈ పుట అచ్చుదిద్దబడ్డది


చుఁ గావున నీవు శీఘ్రంబున జలంబులనుండి పయికి నిర్గమించి చనుదెమ్ము రమ
ణీయం బైనభవదీయశిఖరంబుమీఁద నొక్కింతసేపు విశ్రమించి యవ్వల సము
ద్రమార్గశేషంబు లంఘింపఁగలండు రామునివివాసనంబును సీతాహరణంబును
హనుమంతుని పరిశ్రమంబును విలోకించి శీఘ్రంబున నిర్గమింపు మని పలికిన.

70

మైనాకపర్వతము సముద్రమునుండి పైకెగసి వచ్చుట

ఉ.

అంబుధిమాటఁ గైకొని మహాద్రుమశోభిత మై నగంబు వై
ళంబసుసాంద్రనీరదముల న్విరియించుచు వ్రచ్చు హేళిచం
దంబున సాగరాంబువు లుదగ్రత వాయపడంగఁ ద్రోచికొం
చంబుధిలోన నుండి ముదమారఁగఁ బై కెగసెన్ జవోద్ధతిన్.

71


వ.

ఇత్తెఱంగున నిర్గమించి యొక్కముహూర్తంబునకు శాతకుంభమయంబులు
గిన్నరోరగసేవితంబులును సూర్యోదయసన్నిభంబులును గగనోల్లిఖితంబులును
స్వయంప్రభంబులు నగుమహోన్నతశిఖరంబులచేత నుపలక్షితుం డై యాత్మీయ
శృంగంబులు దర్శింపంజేయుచుఁ దదీయకాంతివిశేషంబుచేత శస్త్రసంకాశం
బైనయాకాశంబును గాంచనప్రభంబు గావించుచు నాదిత్యశతసంకాశుం డై
వాయునందనుమ్రోలం జూపట్టిన.

72


మ.

కని వీఁ డొక్కనిశాచరుం డగుట నిక్కం బిక్కడన్ నాకుఁ జ
య్యన విఘ్నం బొనరింప వచ్చె నిటు లాహా వీని భంజింతుఁ గా
కని యమ్మారుతి క్రోధరక్తనయనుం డై మారుతం బల్కతో
ఘనముం దాఁకినభంగి వక్షమున వీఁకన్ దాఁకె మైనాకమున్.

73


క.

తాఁకిన నగ్గిరి వజ్రము, సోఁకిన యట్లైనఁ జాల సుడివడి మరలన్
బ్రాకటముగ ధృతిఁ గైకొని, యాకపివరువేగమునకు హర్షించి తగన్.

74

మైనాకపర్వతము హనుమంతునిఁ దనశిఖరములపై విశ్రమించి పొమ్మని ప్రార్థించుట

క.

మానుషరూపధరుం డై, పూనిక నాత్మీయశిఖరమున నుడువీథి
గానం బడి గగనగతుం, డైనమరుత్సుతునితోడ నర్మిలిఁ బలికెన్.

75


క.

తరుచరవర నీ వీదు, ష్కరకర్మ మొనర్చి తింపుగా మచ్చిఖరో
త్కరములపై వ్రాలి సుఖం, బిరవందఁగ విశ్రమించి యేగుము ప్రీతిన్.

76


వ.

మహాత్మా యీసముద్రుం డిక్ష్వాకువంశసంభవు లగుసగరపుత్రులచేఁ బరివర్ధి
తుం డగుటవలన రామహితయుక్తుండ వైననీకుఁ బ్రతిపూజనంబు గావింపం
దలంచినవాఁ డుపకారంబునకుఁ బ్రత్యుపకారంబు గావించు టది సనాతనం బైన
ధర్మంబు గావునఁ బ్రతీకారార్థి యైనయీసముద్రునిప్రార్థనంబు నీవు సమ్మానింప
వలయు నీకపిశ్రేష్ఠుండు యోజనశతదూరంబు లంఘించుటకు నుపక్రమించి వచ్చు
చున్నవాఁడు భవదీయశిఖరంబులమీఁద నొక్కింత విశ్రమించి యవ్వల మార్గ