Jump to content

పుట:గోపీనాథరామాయణము2.pdf/199

వికీసోర్స్ నుండి
ఈ పుట అచ్చుదిద్దబడ్డది


తే.

ధైర్యము బలంబు తేజంబు శౌర్య మూని, సొం పెసఁగ దూరపథమునఁ జూపు నిలిపి
పొంచి తమకించి పులకించి పొలుపు గాంచి, మించి తాటించి చివ్వున మిన్ను దాఁకి.

26


వ.

ఇత్తెఱంగునం గ్రీడాగతి గగనంబునకుఁ దాఁటువాఁడై యవ్వానరపుంగవుఁ
డంగదాదుల నిరీక్షించి ప్రావృట్కాలవలాహకగర్జాసముజ్జృంభణగంభీరభాష
ణంబుల ని ట్లనియె.

27


చ.

తడయక యింక మీకుఁ బ్రమదం బిగురింపంగ నబ్ధి దాఁటి పెం
పడరఁగ లంక సొచ్చి రిపు లడ్డము వచ్చిన సాహసంబునం
గడిచి మహీసుత న్వెదకి కాంచి రఘూత్తమువార్తఁ జెప్పి మీ
కడ కరుదెంచెద ముదము గ్రాలఁ గృతార్థుఁడ నై రయంబునన్.

28


ఉ.

చప్పున లంకలో వెదకి క్ష్మాసుత గాంచెదఁ గానకున్న నా
చొప్పున నాకము న్వెదకి చూచెద నందురు గానకున్న నే
ర్పొప్ప దశాస్యుఁ బట్టుకొని యుద్ధతిఁ ద్రచ్చెద నొండెఁ గానిచోఁ
దప్పక లంక వేఁ బెఱికి దక్షతఁ దెచ్చెద రామునొద్దకున్.

29


వ.

ఏను సర్వప్రకారంబులఁ గృతకార్యుండ నై సీతం జూచి వచ్చెద నని పలికి
మహోత్సాహంబున నాహరిశ్రేష్ఠుండు విక్రమోదీర్ణుం డగుసుపర్ణునితెఱంగున
నద్భుతజవంబున నంబరంబున కెగసె నప్పుడు.

30


క.

దాఁటెడురయమునఁ బదముల, వ్రేటునకుం గాక పాదు విఱిగి మహీభృ
త్కూటములు భూరిభూరుహ, కోటియుతంబుగఁ బయోధిఁ గూలెం బెలుచన్.

31

హనుమంతుఁ డాకాశమున కెగయుట

క.

సమదమనోహరకోయ, ష్టిమకము
లగుపుష్పశాలిశీతలతరులన్
రమణీయోరుభుజావే, గమున న్వెంటఁ గొని మింటఁ గడువడిఁ జనియెన్.

32


శా.

ఓజన్ దూరపథంబు పోవుటకు నుద్యోగించుసద్బంధు న
వ్యాజప్రీతి దలిర్ప నంపఁ జనుహృద్యద్బంధువర్గంబనాఁ
దేజశ్శాలిమరుత్తనూజవిలసద్దీర్ఘోరువాతోత్థిత
క్ష్మాజవ్రాతము కొంతద వ్వతనివెన్కన్ బోయె నత్యుద్ధతిన్.

33


ఆ.

మఱియు నూరువేగమథితంబు లగుసాల
తగులు కొన్ని పవనతనయు వెంట
నరిగె దండయాత్ర కరుగు భూపతివెంటఁ
జనెడుసైన్యములకు సాటి యగుచు.

34


తే.

పుష్పితాగ్రమహోన్నతభూరిభూజ, షండమండితుఁ డై వృక్షచరవరుండు
వాయుపథమున మేరుపర్వతముకరణి, నప్పు డద్భుతదర్శనం వెలింగె.

35


తే.

సారవంతంబు లగుమహీజములు కొన్ని, పరఁగ లవణాంబునిధియందుఁ బడి మునింగె
ననిమిషాధిపుభయమున నబ్ధియందుఁ, బడిమునింగెడుకొండలపగిది దోఁప.

36