పుట:కందుకూరి వీరేశలింగం కృత గ్రంథములు.pdf/557

<poem>తృతియాశ్వాసము

కి, అంత నింతులెల్ల నంతయుఁ జలఁకొంది

     యింటఁ  జెలినగాన  కెల్లచొల్ల
   వెనకి  తి త్తరించి  వలఁదులుత్తలము
  నెలరుద్రొఁలుఁ జెర  నరుగుడెంచి,

చ. కనిగెలఁదొటలొ వలపుగమ్మెను తమికొలంకువంశఁ

     క్కని నవదెని  యెటిచికాలువ  కాదలిమనిక్రెవఁ
    న్నిన  నెలమెపని   నిద్దిపుముటరుంగు  జెంగట   
    బొనరిన కమ్మ చెంగిలువ  పుప్పాడీ  తినియమెద్ద  మునియను

వ. కని  యిట్లరిని.

చ. ఎటువలెమమ్ము బాసి  యిపుడీచ్చటి  వచ్చితమ్మ  నీ
      మెటువలె బూవునిటి  పెనువెల్లువ  లీఁదితిమమ్మ  నీను కా
     ళ్ళెటువలె  నొర్చెనమ్మ  వెలదియులు  పుప్పాడితినె  లెక్క
     డెటువలెఁ  దూఱితమ్మ  పొదరిండ్ల  నమొతగునమ  యిక్పరుల్

ఉ. నిచెయిదొలు  కెంజిగురు  నిను నువాతెఱ  దొండవండునన్
     నిచనుబూ  వుగుత్తులను  నిచెలువారు  బుజంపుఁగొమ్మలును
     జూచినఁగొయిలల్  చిలుకజొటులు  దుమ్మెదళాలుఁ  దెమ్మకల్
     హా చిలి  యించుకైన   నిను  నాఱడిపెట్టక  నిల్వనిచ్చునె.

నీ. ఒక లెఱంగక  మరుఁడుండి  మండిపడును
                                 గూడితెట్టులు  కాఱుకూతలఱచు
   వడరుచుఁ  జిల్కలు  నడిఁబండుకొఱుకును
                                 పరువెఱుంగక  యంచబారపాఁచు
  కడిసినొయిలపిండు  కన్ను లెగఁజెయుఁ
                                 బొగరుస  గొర్వంక  లెగిరిఁపడును
  వెయిజల్లుమనగాలి  మిదమిదికివచ్చుఁ
                                  గన్నుగానక  నమ్మిగంతులిడును