పుట:ఆంధ్రకామందకము (జక్కరాజు వేంకటకవి).pdf/232

⁠

వైరిమీఁదట దండెత్తవలయు నెందు దండయాత్రావిధిజ్ఞుఁడౌ ధరణివిభుఁడు.

⁠ 12

సీ.⁠

కదనంబులకు నోర్చుకై జీతమగుమూఁక              ఘనముగాఁ దనకును గలిగెనేని తనప్రాఁతమూఁక లెంతయుఁ గొంచెమై బల్మి              కొనఁగూడఁగా లేక యుండెనేని పగతు మూలబలంబు మిగులంగఁ గొంచెమై              చేవయు బలిమియుఁ జెందరేని యతనిచేఁ గైజీత మందెడి మూఁకయు              నల్పమై యనురాగ మందెనేని

⁠

గీ.⁠

చాలఁ గల్గియు నని సేయఁ జాలదేని యపుడు కైజీత మొందు సైన్యంబుఁ గూడి వైరిమీఁదట దండెత్తవలయు నెందు దండయాత్రావిధిజ్ఞుఁడౌ ధరణివిభుఁడు.

⁠ 13

సీ.⁠

కడుఁదడవందక కనుపట్టు దండైన             నరయు దూరముగాని యట్టిదైన నెవ్వేళ నమ్మిక నెనసి చేకూడుచుఁ             దనమూఁక భేదంబుఁ గనకయున్న నసమర్థభావంబు నందుచు నరిరాజు             దన కెందు లోకువై దనరియున్న నప్రయాసమున మంత్రాజులచే గెల్పు             దనకుఁ గల్గెడు లీలఁ దనరియున్న

⁠

గీ.⁠

క్షయము వ్యయమును మిగులంగఁ గలుగదేని యపుడు కైజీతమైన సైన్యంబుతోడ

⁠