తాళ్ళపాక పదసాహిత్యం/ఐదవ సంపుటం/రేకు 470
రేకు: 0070-1 పాడి సం: 05-229
పల్లవి:
మూలమూల నమ్ముడుఁజల్ల ఇది
రేలుఁ బగలుఁ గొనరే చల్ల
చ. 1:
పిక్కటిల్లు చన్నుల గుబ్బెత వొకతి కడుఁ-
జక్కనిది చిలికిన చల్ల
అక్కునఁ జెమటగార నమ్మీని యిది
యెక్కడఁ బుట్టదు గొనరే చల్ల
చ. 2:
వడచల్లు మేని జవ్వని వొకతి కడు-
జడియుచుఁ జిలికిన చల్ల
తడఁబడు కమ్మనితావులది మీ-
రెడయకిపుడు గొనరే చల్ల
చ. 3:
అంకులకరముల వొయ్యారొకతి కడు-
జంకెనలఁ జిలికిన చల్ల
వేంకటగిరిపతి వేడుకది
యింకానమ్మీఁ గొనరే చల్ల
రేకు: 0070-2 పాడి సం: 05-230
పల్లవి:
అదిగాక సౌభాగ్యమదిగాక వలపు
అదిగాక సుఖమింక నందరికిఁ గలదా
చ. 1:
ప్రాణవల్లభునిఁ బెడఁబాసి మరుబాణములు
ప్రాణబాధల నెగులుపడుటేఁటి వలుపే
ప్రాణేశ్వరుఁడు దన్నుఁ బాయఁ జూచిన యపుడు
ప్రాణంబు మేనిలోఁ బాయంగవలదా
చ. 2:
ఒద్దికై ప్రియునితోనొడఁ గూడి యుండినపు-
డిద్దరై విహరించుటిది యేఁటివలుపు
పొద్దువోకలకుఁ దమపొలయలుకకూటముల
బుద్దిలోఁ బరవశము పొందంగవలదా
చ. 3:
చిత్తంబులోపలను శ్రీవేంకటేశ్వరుని
హత్తించి వాఁడు దానయివుండవలదా
కొత్తయిన యిటువంటి కొదలేని సంగతుల
తత్తరము మున్నాడి తగులంగవలదా
రేకు: 0070-3 భూపాళం సం: 05-231
పల్లవి:
ఎట్టుసేయనైన నేర్చు నిందునందు నీతఁడు
నెట్టుకొన్న విద్యలెల్ల నేర్చుఁగాన యీతఁడు
చ. 1:
పలుదెరఁగుల దొంతులైన పాలపెరుగుకుండలెల్లఁ
దొలఁగ దించి పాలుద్రాగి దొంతివేర్చె నీతఁడు
తొలఁగఁ దోసి జగములెల్లఁ దొల్లిటట్ల బహువిధముల
నెలవుకొలిపి దొంతివేర్చ నేర్చుఁగాన యీతఁడు
చ. 2:
పాలమీఁగడెల్లఁ దిగిచి పలుదెరఁగులఁ దోడనాడు
బాలులైనవారికెల్లఁ బంచిపెట్టె నీతఁడు
మేలిమైన పాలజలధి మీఁగడఖిలదేవతలకు
నోలిఁబంచి పెట్టినట్టి యోగిగాన యీతఁడు
చ. 3:
తలుపుదెరచి కన్నె మేలుకొలిపి విభుఁడు గానివానిఁ
నెలమిఁ గలపినట్టి వేంకటేశుఁడమ్మ యీతఁడు
తలఁపులోని నాగకన్నెఁ దెలిపి పరపురుషునిఁ గూడి
కలయఁ జేయనేర్చినట్టి ఘనుఁడు గాన యీతఁడు
రేకు: 0070-4 కాంబోది సం: 05-232
పల్లవి:
వెలినుండి లోనుండి వెలితిగాకుండి
వెలి లోను పలుమారు వెదకేవె గాలి
చ. 1:
పండువెన్నెలలకునుఁ బ్రాణమగు గాలి
నిండుఁగొలఁకులలోన నెలకొన్న గాలి
బొండుమల్లె లతావిఁ బొడవైన గాలి
యెండమావులఁ బోలితేలయ్య గాలి
చ. 2:
కొమ్మావిచవికెలోఁ గొలువుండు గాలి
తమ్మికుడుకులఁ దేనె దాగేటి గాలి
యిమ్మయిన చలువలకిరవైన గాలి
కుమ్మరింపుచు వేఁడి గురిసేవె గాలి
చ. 3:
తిరువేంకటాదిపైఁ దిరమైన గాలి
సురతాంతముల జనులఁ జొక్కించు గాలి
తొరలి పయ్యదలలోఁ దూరేటి గాలి
విరహాతురులనింత వేఁచకువె గాలి
రేకు: 0070-5 సామంతం సం: 05-233
పల్లవి:
రెప్పవేసి లోకమెల్ల రేయుఁ బగలుఁ జేయనేర్చుఁ
చెప్పరాని చేఁతలెల్ల చెప్పిచూపనేర్చునే
చ. 1:
పాలలోను దచ్చి వెన్న పలుదెరఁగులఁ దివియనేర్చు
రాలువేసి నీరుమీఁదఁ దేలఁజేయు నేర్చును
గాలిపుంటి సంటి లోనఁ గాఁపురంబు సేయనేర్చు
అలికట్టుఁ జీరలోన నాలిఁబడయనేర్చును
చ. 2:
ముద్దులాఁడికొడుకుచేత ముజ్జగములు దిప్పనేర్చును
చద్దికంట వేఁడికంటఁ జక్కఁజూడ నేర్చును
గద్దెరాతి కొండవింట గసికయై చెలఁగనేర్చు
సుద్దులెల్ల మందులనఁగ సొంపుమిగులనేర్చును
చ. 3:
పాఁపరేని కొండమీఁదఁ బందివేఁటలాడ నేర్చు
గోపసతుల మానమెల్ల కొల్లలాడనేర్చును
యేపు మీరినట్టి వేంకటేశుఁడనెడివాఁడు పిన్న-
పాఁపడై యశోదయెదుట పరువులిడఁగ నేర్చును
రేకు: 0070-6 బౌళి సం: 05-234
పల్లవి:
ఏమి సోద్యమిది యెంతయును వెరగాయ
ఈ మగువ విభుఁగలయుటెట్లనో యనుచు
చ. 1:
పొలసి నునుఁజెమటలుబ్బుచు నణంగుచునున్న-
చెలియభావము చూచి చెప్ప వెరపాయ
కలికి వలరాజు బింకపుశరము వాఁడిగా
పలుమరునుఁ బదనిడిన భావమో యనుచు
చ. 2:
చలముకొని వేఁడి వెదచల్లు చూపులతోడి
నెలఁతఁ గని కట్టెదుర నిలువ వెరపాయ
చెలఁగి లోపలనున్న చిత్తజానలమెల్ల
వెలికి వెళ్ళుచు వెల్లివిరసినో యనుచు
చ. 3:
తిరువేంకటేశుఁ బొందిన యింతిచనుదోయి-
కురునఖాంకములు గనుఁగొనఁగ వెరపాయ
తరుణినేఁపిన విధుఁడు దైవయోగమువలన
అరుదయిన శకలంబులా యనో యనుచు